Hotel Axilleion

ASPOUS/ SKYROS 34007
0030-2222093300 / 697 2333435
axilleionhotelskyros@yahoo.gr

Νήσος Σκύρος

Καλώς ήρθατε

Σκύρος. Το νησί αυτό τα έχει όλα, αλλά δεν τα αραδιάζει μεμιάς μπροστά σου.

Δεν θα σε χορτάσει, να  αναπαυθούν οι αισθήσεις σου και να έχεις έτσι μαζί του μια εφήμερη σχέση καλοκαιριού.

Η Σκύρος σε καλεί για στενότερη γνωριμία, μόνιμο δεσμό ασχέτως εποχής.

Αν έχεις τον χαρακτήρα του ερευνητή, θα χαρείς τα δώρα της με την ανυπόμονη διέγερση της ανακάλυψης.  Γιατί δεν ξέρεις τι θα αντικρίσεις μετά την στροφή του δρόμου, πέρα από το λόφο, στην επόμενη παραλία, πίσω από την πόρτα του σκυριανού σπιτιού, που μοιάζει με μαγικό κουτί, με πειρατικό σεντούκι, καθώς κρύβει τους θησαυρούς της διακοσμητικής σκυριανής παράδοσης και περιέχει συμπυκνωμένη την καλαισθησία των Σκυριανών.

Μέχρι που δεν ξέρεις, πόσες θα είναι οι νύφες σ’ ένα λαμπρό Σκυριανό γάμο.

Μπορεί να ντυθούν 50 νύφες με την νυφική φορεσιά, την «αλλαμένη» δηλαδή την αλλαγμένη (αλλαγή ντυσίματος).  Ο γαμπρός θα τις χορέψει στην πλατεία όλες, μία προς μία, για την τιμή που του έκαναν να στολιστούν με το ακριβό πατροπαράδοτο ρούχο. Ακριβό μεταφορικά και κυριολεκτικά!

Ο Αχιλλέας και η Σκύρος

Το πλοίο που θα πάρεις από την Κύμη για να πας στην Σκύρο έχει το όνομα του «ΑΧΙΛΛΕΑ».

Την εποχή εκείνη και ενώ ήταν ο Λυκομήδης βασιλιάς της Σκύρου, η μητέρα του Αχιλλέα η Θέτιδα, έμαθε από χρησμό, ή  το ήξερε σαν θεά που ήταν, πως το παιδί της θα σκοτωθεί στον Τρωικό πόλεμο.  Εκτός από τις άλλες προφυλάξεις που πήρε, για να αντιστρέψει τη μοίρα, τον έντυσε γυναίκα και με το όνομα Πύρρα (ξανθιά), τον έκρυψε στο παλάτι του Λυκομήδη.

Ο Αχιλλέας και η κόρη του βασιλιά η δηιδάμεια, δεν απέφυγαν τον έρωτα, και εξ αυτού  γεννήθηκε ο Πύρρος (ξανθός κι  αυτός), του οποίου η απόγονος, η Ολυμπιάδα, γέννησε τον Μέγα Αλέξανδρο.

Ο Αχιλλέας όμως δεν απέφυγε το πεπρωμένο.  Ο μάντης ανακάλυψε που κρυβόταν και οι Έλληνες έστειλαν τον Οδυσσέα να τον φέρει από την Σκύρο, για να ηγηθεί στον πόλεμο με την Τροία και να πάρουν πίσω την ωραία Ελένη.

Ο Οδυσσέας ο πολυμήχανος, μπήκε στην αυλή του Λυκομήδη μεταμφιεσμένος σε έμπορο. Στο κάνιστρό του (πανέρι), είχε κοσμήματα και όπλα. Οι γυναίκες διάλεξαν τα κοσμήματα αλλά ο Αχιλλέας, οδηγημένος απ την φύση του, πήρε το σπαθί και έτσι αποκαλύφθηκε.

Ξεκίνησε για την Τροία και για τον ηρωικό του θάνατο, από το Αχίλλι, τον μικρό όρμο της Σκύρου που σήμερα φέρει το όνομά του και ο Σκυριανός το δείχνει σήμερα στον ξένο με καμάρι.

Παιχνίδια της φύσης

Η Σκύρος μοιάζει με μιγάδα, γεννημένη από το ταίριασμα αντιθέτων.  Το βόρειο μέρος της είναι πράσινο φορτωμένο πεύκο και καλλιέργειες.   Το νότιο  είναι καφέ κίτρινο, φύση γυμνή ή θαμνώδης, ένας εκτεταμένος βοσκότοπος για τα αιγοπρόβατα και το σκυριανό αλογάκι, το μοναδικό στο είδος του κοντόσωμο αλογάκι, που το  ύψος του είναι περίπου ένα μέτρο και που δεν πρέπει να το συγχέουμε με το πόνυ, το μικρό και κοντόχοντρο της βόρειας Ευρώπης.

Το  Σκυριανό είναι μια μικρογραφία αλόγου, με αρχαία ρίζα.  Το συναντάμε ανάγλυφο στην πομπή των παναθηναίων και σε σκελετούς που βρέθηκαν στις ανασκαφές της Βεργίνας και του Μαραθώνα.

Αυτό το αλογάκι, επειδή είναι μοναδικό στον κόσμο, είναι αξιοθέατο από μόνο του και αξίζει να πάει κανείς στη Σκύρο μόνο για να το δει.

Η  Σκύρος λοιπόν, το μεγάλο νησί του Αιγαίου, ενώ σε καλεί στις χορταστικές της παραλίες  με την αμμουδιά ή το βότσαλο και τα πεντακάθαρα νερά ή στις θαλάσσιες σπηλιές της για βαρκάδα, σου προσφέρει το πευκοδάσος της για δροσερή  ξεκούραση και τα βουνά της στο βορρά (Όλυμπος) και στο νότο (Κόχυλας) για ορειβασία.

Είναι ο τόπος που αντίθετα συμβιώνουν.  Ενώ είναι ψαρότοπος και λημέρι αστακών, γι αυτό και οι ντόπιοι λένε χαριτολογώντας ότι το νησί βγάζει φάβα, αστακούς και επιστήμονες. Οι κτηνοτρόφοι κρατούν με τα προϊόντα τους , γενναία μερίδα στο τραπέζι.

Αστακομακαρονάδα  αξέχαστη και φρεσκοψαρεμένος ροφός στα κάρβουνα σήμερα, κατσικάκι του βουνού μαγειρεμένο με την ντόπια τέχνη αύριο.

Σκύρος απόκριες

Διονυσιακοί  απόηχοι

Οι  αντιθέσεις στη Σκύρο δεν είναι τουριστικά στιγμιότυπα, είναι τρόπος ζωής.

Σ΄αυτό το νησί, το ποτισμένο με το λιβάνι και το μύρο της χριστιανικής θρησκείας, έρχονται οι απόκριες με την Διονυσιακή τους ατμόσφαιρα και δονούν με άλλου είδους συγκινήσεις. Τις Κυριακές της αποκριάς, με αποκορύφωμα την τελευταία Κυριακή  (της τυροφάγου), ξεχύνονται στους δρόμους του νησιού οι Γέροι και οι Κορέλες , αναβιώνοντας ένα πολιό σκυριανό έθιμο που τρέχουν να το δουν από όλα τα μέρη της Ελλάδας.

Η φορεσιά του  ΄Γέρου’, που την φορούν τα παλικάρια, είναι η πιο εντυπωσιακή.  Μαύρη  κάπα με κουκούλα, μάσκα στο πρόσωπο από το δέρμα πρόωρα γεννημένου κατσικιού και ζωσμένος με 30 εως 40 κουδούνια.  Με χορευτικό βάδισμα, μαζί με την συνοδεία του, την ‘Κορέλα΄ και τον ΄Φράγκο΄, φτιάχνουν ένα θορυβώδες σύνολο, φοβερό στην εντύπωση, που προξενεί δέος στα παιδιά και αφυπνίζει τα άδυτα των μεγάλων.

Ο μύθος λέει ότι ο Γέρος αναπαριστά έναν γέρο τσοπάνη, που έχασε κάποια αποκριά, όλα του το κοπάδι από την βαρυχειμωνιά.  Για να κοινοποιήσει το τραγικό γεγονός στους χωριανούς του, ζώστηκε τα κουδούνια των νεκρών του ζώων και μαζί με την κουρελιασμένη γυναίκα του  (κορέλα) περπάτησαν από σοκάκι σε σοκάκι και εβόησε ο τόπος από την συμφορά.

Πέρα από το μύθο, τα κουδούνια ήταν πολύ γνωστά στην αρχαιότητα, γιατί με αυτά κρεμασμένα στις ασπίδες τους οι πολεμιστές φοβέριζαν τους εχθρούς.  Ίσως το έθιμο να έχει μια τέτοια έννοια, να ξορκίσει δηλαδή κάθε κακό…

Σκύρος της εποχής και…των εποχών

Οι μέχρι τώρα ανασκαφές, δείχνουν ότι η ζωή στο νησί αγγίζει τη νεολιθική εποχή (6000 – 2900 π.χ) με ιδιαίτερη εξέλιξη την εποχή του χαλκού.

Αν πάτε στο παλαμάρι, στο βόρειο τμήμα του νησιού, η σκόνη του χρόνου από τον προΪστορικό οικισμό, που ανακάλυψαν οι αρχαιολόγοι θα σας αγγίξει και θα πλημμυρίσετε συναισθήματα άγνωστης προέλευσης.

Αν πάτε στη Χώρα κι αν είστε προσεκτικοί και μπορείτε να ξεχωρίσετε, το αληθινό από το ψεύτικο, την ήρα από το σιτάρι, και μάθετε να διαβάζετε τα σημάδια, σαν ιχνηλάτης, θα συναντήσετε τους Πελασγούς, τους Κάρες,  Κρήτες  Δόλοπες, Αθηναίους, Ρωμαίους, Βυζαντινούς και Ενετούς, στα μουσεία, στο κάστρο, στις εκκλησίες, στα ερείπια.

Θα συναντήσετε τον Σκυριανό με όλες του τις επιρροές που τις έκανε τέχνη, σπίτι, ζωή.      Θα γνωρίσετε την πραγματική Σκύρο.  Όχι μόνο την επιφάνεια, αλλά και το βυθό της.

Και ότι βρείτε εκεί, θα μείνει δικό σας…

Σκύρος - Φύλακες Αγιοι

Η  Παναγία, ο Αγ. Αρτέμιος, ο Αι Νικόλας, σχεδόν όλοι οι άγιοι έχουν τις εκκλησιές τους ή τα ξωκλήσια τους ( περίπου 300), μέσα σε φυσικές σπηλιές ή όχι, με περίτεχνη βυζαντινή αγιογραφία και ξυλόγλυπτα σχέδια ή ένα χτιστό τέμπλο.

Αυτές τις φωλιές της πίστης θα τις συναντήσει ο ξένος σε κάθε του βήμα, για να καταλήξει οπωσδήποτε στον  Άγιο  Γεώργιο, τον φύλακα του νησιού, τον θαυματουργό,  χτισμένο ψηλά, στο κάστρο του χωριού, το 960 μ.χ  από τον Νικηφόρο Φωκά και τον Ιωάννη Τσιμισκή.  Ιερός τόπος με σπάνιες αγιογραφίες και καταπληκτική θέα, εξαγνίζει και παρηγορεί.

Σκυριανό σπίτι – Σκυροτέχνημα

Η  Σκύρος αν και πολύχρονη είναι σύγχρονη.  Κι αυτό εκφράζεται όχι μόνον στην καθημερινότητα του Σκυριανού, που καταφέρνει να προσαρμόζει στη σύγχρονη ζωή έναν φλογερά παραδοσιακό χαρακτήρα, αλλά και μέσα στο σκυριανό σπίτι.

Ένα σπίτι στολίδι, μια κοσμηματοθήκη που δεν είναι μόνο χάρμα οφθαλμών, αλλά και θαύμα επινοητικότητας.

Οι Σκυριανοί, για το φόβο των πειρατών και άλλων επιδρομέων αναγκάστηκαν να μοιραστούν ένα πολύ περιορισμένο χώρο, στο λόφο, στην ποδιά του κάστρου.

Έτσι γεννήθηκε αυτός ο πέτρινος κύβος που έπρεπε να στεγάσει την πολυμελή οικογένεια. Είναι τόσο εφευρετική η διαρρύθμισή του, που χωράνε όλα.   Σαλόνι, κρεβατοκάμαρα (σφας) αποθήκη και κουζίνα (αποκρέβατες) ,  τζάκι, ενώ τα πιάτα, οι κατσαρόλες, τα ταψιά, τα τηγάνια, τα μπρίκια, ολόκληρο το νοικοκυριό, λόγο έλλειψης χώρου εκτίθενται στους τοίχους.

Έπρεπε λοιπόν να είναι αξιοθέατα, και έτσι η ανάγκη έγινε τέχνη.  Αγγειοπλαστική, ξυλογλυπτική, χαλκουργία, υφαντική, κεντητική, είναι η κληρονομιά που οι σημερινοί παρέλαβαν από τους χθεσινούς και θα παραδώσουν, πιο πλούσια στο αύριο.

Κυρίως η φύση ενέπνευσε τους καλλιτέχνες στη θεματογραφία τους, αλλά υπάρχουν και θέματα – σφραγίδες της σκυριανής τέχνης, όπως ο τσαλαπετεινός, το καράβι, ή ο όρκος, το κέντημα με τα αυστηρά γεωμετρικά σχέδια, που χρειάζεται τόσο κόπο στην εκτέλεσή του ώστε η Σκυριανή ορκίζεται πως ποτέ δεν θα το ξανακάνει, ούτε θα δώσει σε καμία άλλη το σχέδιο.. 

      

 

skyros sporades beach greece
skyros sporades beach greece
skyros06
skyros06
skyros-holidays-3-large
skyros-holidays-3-large
Previous Next Play Pause
1 2 3